Reactie familie Maas

2015-01-18

Beste Hans, Leon, Ger en Gerry,

Mijn man is nu ruim drie weken geleden overleden. En hoewel het verlies steeds meer tot me begint door te dringen leef ik nog steeds in een zeer bijzondere ‘flow’.

Een groot gevoel van dankbaarheid, voldaanheid, zelfs een soort van geluk, over hoe de afscheidsweek is verlopen. Een van de belangrijkste gebeurtenissen hierin was wat Hans, met zijn uitvaartverzorgers, meteen na mijn mans overlijden voor ons deed. Hieronder zal ik dit uitgebreider vertellen, net als over andere momenten die de begeleiding van Raaijmakers zo bijzonder maken. Het heeft mij en onze kinderen ontzettend geholpen en zal ons nog erg veel helpen bij het verwerken van mijn mans overlijden.

Ik heb heel veel bewondering voor de precies juiste mix die jullie vonden in jullie benadering naar ons toe. Jullie lieten ons helemaal ons eigen gang gaan, in jullie huis leefden we alsof we gewoon in ons eigen huis waren, alleen was het allemaal veel gemakkelijker; we hadden meer ruimte, werden verwend/verzorgd. Altijd koffie, thee, soep. De mogelijkheid van gebruik van keuken. Niet alleen als keuken maar ook als extra ruimte zodat we niet persé steeds met zijn allen in één kamer hoefden te zijn. De fantastische sfeer, de huiselijkheid.

Maar vooral jullie integriteit, jullie aandacht en zorg. Jullie waren vrijwel continue beschikbaar, maar drongen zich absoluut niet aan ons op. Jullie lieten ons geheel onze gang gaan, maar wilden we iets vragen, of hadden we hulp nodig, dan dachten jullie mee en stonden voor ons klaar. Indrukwekkend ook de hulp die we kregen bij het maken van de rouwkaart, het boekje voor de bezinningsdienst, het afscheidskaartje en de condoleancekaartjes. Wat een geduld, wat een – bescheiden, maar zeer bruikbaar – meedenken.

Hans, Leon, Ger en Gerry,  heel, héél veel dank daarvoor.

 


 

Voor zijn overlijden
Toen we wisten dat mijn man ongeneeslijk ziek was en zijn leven misschien wel binnen zeer korte tijd zou eindigen, gingen we op zoek naar een uitvaartonderneming die aan onze speciale wensen betreffende zijn uitvaart tegemoet kon komen. We kwamen al snel uit bij Hans Raaijmakers en in een eerste gesprek met ons viel al op hoe deskundig en adequaat hij was, maar toch ook hoe bescheiden hij zich opstelde. De warmte in het contact met ons was meteen aanwezig. Hij liet merken dat hij het belangrijk vond juist mijn man zelf nog te leren kennen en bood aan om ook vóór zijn overlijden nog zo vaak op bezoek te komen als wij dat maar wilden. Ook een apart gesprek met de kinderen, om alvast kennis te maken en met elkaar te praten over hoe ook zij het afscheid wilden beleven, hoorde daar bij.

Meteen na zijn overlijden
Na een half jaar ziekzijn overleed mijn man, toch nog heel onverwachts, op tweede Kerstdag, ‘s morgens om tien voor vijf in het ziekenhuis, waar hij de avond tevoren was opgenomen.

En toen kwam meteen de ‘molen van regels’ in werking. Mijn man zou een paar uur naar het mortuarium in het ziekenhuis moeten, waarna hij overgebracht kon worden naar huis of het uitvaartcentrum. Dit was iets wat wij totaal niet voor ogen hadden en bracht bovendien extra kosten met zich mee.

Dus.. Hans gebeld… En ja hoor, ondanks dat naderhand bleek dat dit absoluut niet zijn gewoonte was, stond hij inderdaad nog geen half uur later in het ziekenhuis. Hij had ‘zijn’ uitvaartverzorgers gebeld en geregeld dat mijn man meteen mee mocht, uit het ziekenhuis.

De bedoeling was dat mijn man thuis opgebaard zou worden. Maar inmiddels hadden we wel begrepen dat dit een moeilijke opgave zou worden omdat de brancard de draai de woonkamer in niet kon maken. Hans bood toen aan om in ieder geval nog een keer samen thuis te gaan kijken.  In de rouwauto werd mijn man naar huis gereden. Daar werd overlegd, maar al snel duidelijk dat het echt niet zou lukken om hem met de brancard de kamer in te krijgen. Toen kwam het sublieme voorstel om mijn man wél de gang nog in te rijden. En omdat ik veel moeite bleef houden met het feit dat mijn man dus werkelijk niet thuis opgebaard kon worden, hebben Hans en zijn medewerkers nogmaals alles op alles gezet om op een respectvolle manier dit toch voor elkaar te krijgen.  Ondanks dat dit niet is gelukt, was het oh zo belangrijke verschil dat ik er na dit proberen wél vrede mee had.
In de gang mochten we, om de beurt, ieder van ons, nog echt alle tijd nemen, om afscheid van mijn man te nemen. In zijn eigen huis. We hebben hem tenslotte samen het huis uit gereden en uitgezwaaid. Het was goed nu zo!

Verzorging
‘s Middags zou mijn man verzorgd worden en wij mochten daar bij zijn. Helemaal naar eigen wens, welk deel van de verzorging wie aanwezig was en waar we mee mee wilden helpen.

De dagen tot aan de uitvaart
hortensia en klaproos
Wij hadden het geluk dat de kamer Hortensia vrij was in het uitvaarthuis. Een zeer mooie ruime kamer, met een apart deel waar mijn man lag opgebaard. Er stonden prachtige boeketten en er brandden speciale kaarsen, wat een heel mooie sfeer gaf. De huiskamer zelf is een zeer gezellig ingerichte, ruime kamer, waar je je heel snel in thuis voelt. De hortensia heeft voor mij een speciale betekenis. Maar al snel viel ons op dat er ook een kamer was die ‘klaproos’ heette. En de klaproos betekent  juist voor mijn man iets bijzonders. Dit vertelden we aan Hans en nog geen tien minuten later vroeg hij me even te komen kijken: hij had het schilderij van de hortensia, wat boven mijn man hing, verwisseld met een schilderij van een klaproos.
Wat een prachtige samenvoeging van deze twee voor ons speciale symbolen.

Algehele verzorging
Alle dagen tot aan de uitvaart zijn we, met het gezin, in het uitvaarthuis geweest.  Van ‘s morgens een uur of half tien, tot ‘s avonds negen uur of nog later. We konden gebruik maken van de keuken met oven, magnetron en vaatwasser en er was steeds koffie, thee, chocomel, frisdrank en zelfs soep aanwezig.

Het huis werd schoongehouden door Ery, Hans en Leon kwamen af en toe binnenlopen maar nooit storend, steeds heel bescheiden. Ger hield heel zorgzaam de conditie van mijn man bij. Wij konden ons zo echt helemaal richten op ons afscheid van mijn man. Ook kregen we de ruimte om wat familie en vrienden te ontvangen. Hier hadden wij zelf veel steun aan, maar ook konden deze mensen zo op hún manier, privé, afscheid nemen van mijn man.

Speciaal
Wat bijzonder veel indruk maakte was de houding van Hans, Leon, Ger en Gerry. Stil, wel aanwezig, maar nooit storend. Bescheiden. Wanneer het nodig was, stonden ze voor je klaar. Met super veel geduld hielp Leon ons met het samenstellen van de rouwkaart, het boekje voor het bezinningsdeel van de afscheidsviering en het condoleancekaartje. Wanneer wij het even niet wisten, hielpen Hans en Leon ons op gang, maar steeds stond voorop dat het niet ging om wat zij voor ideeën hadden, maar om wat WIJ wilden. En nooit was er haast, alles straalde zo’n rust uit. Terwijl wij toch behoorlijk afwijkende wensen hadden voor wat betreft de afscheidsviering, wat nog wel eens wat lastig te regelen was. Hans  en Leon lieten ons ook hierin helemaal in ons wezen, maar stonden wel voor ons klaar om ons te steunen als het wat moeilijker was.

Het definitieve afscheid
De avond voor de afscheidsviering was er mogelijkheid voor ieder die wilde om van mijn man afscheid te nemen. Dit werd geheel en ook weer uitstekend verzorgd door Gerry en Hans. Het was behoorlijk druk, maar iedereen werd aan de deur verwelkomd en gastvrij van koffie en thee voorzien. Wij als gezin konden ons geheel richten op de gasten.

De afscheidsviering zelf verliep uitstekend. Hans leidde de dienst op keurige, respectvolle manier. Alles verliep prima, zoals wij het gepland hadden en wat het meest belangrijke was: zoals mijn man het gewild had.

Crematorium
Na de afscheidsviering wilden we -blijkbaar- ook nog iets aparts. We wilden in het crematorium enkel naar de ovenkamer,  met ons gezin en naaste familie van mijn man. Daar wilden we, onder door mijn man uitgekozen muziek, gezamenlijk de kist in de oven schuiven. Zonder uitleg over en zonder veel te merken van alle verplichte handelingen die verricht moeten worden daar. Ook hierin hebben Hans en Leon grote zorg geleverd zodat dit tenslotte ook gegaan is zoals wij dit wilden. Op het juiste ogenblik maakte Leon nog contact met de ‘thuisblijvers’ die zodoende op het moment dat de crematie werkelijk plaats vond, wensballonnen de lucht in lieten gaan.

De dagen na de afscheidsviering
Ook in de dagen na het definitieve afscheid van mijn man bleef de zorg van Raaijmakers voelbaar. De kaarten die nog op hun adres bezorgd werden, werden meermalen persoonlijk thuis afgeleverd. En steeds was er even belangstelling voor hoe het nu ging. Even tijd nemen om mee naar de bloemen te kijken, die we in onze tuin om mijn mans boom gelegd hadden. Net even weer die persoonlijke touch die al die tijd het kenmerk bleek te zijn van Raaijmakers uitvaartzorg, het was subliem!

Hans, Leon, Ger en Gerry,

Wat hebben jullie ons ontzettend goed en fijn geholpen om op een zeer persoonlijke manier afscheid van mijn man en onze vader te kunnen nemen. We zijn jullie daar intens dankbaar voor, het had niet beter kunnen gaan en ik weet zeker dat dit ons heel erg helpt en in de toekomst nog zal helpen om het verlies van hem te verwerken.

Heel erg dankjewel!

Els Maas-Janssen  en kinderen.

 

 

Gerelateerde pagina's: